เดียวออกจากห้องน้ำมาด้วยผ้าเช็ดตัวพันร่างกายช่วงล่างอย่างหมิ่นเหม่ซึ่งมันเป็นการกระทำที่จงใจโดยแท้และร่างกายที่สมบูรณ์ของเขาทำให้ผมเผลอมองจนเดียวรู้ตัว

“มองขนาดนี้เลยนะ”เขายิ้มแซว

“อะไรเล่า”ผมเลื่อนสายตาไปทางอื่นแทนเพราะถูกจับได้ว่ามองเขา

…ก็นายตั้งใจให้มองนี่นา

“ง่วงยัง”

“อือ”

“ปิดไฟเลยไหม”เดียวเดินผ่านเตียงที่ผมนอนพิงอยู่ไปยังมุมห้องที่มีสวิสต์ไฟ

“เดี๋ยวนะ นายจะนอนแบบนี้?”

“ใช่ มันไม่มีชุดนอนนี่หว่า”เขาดูไม่เดือดร้อน แต่เป็นผมเองที่กังวลซะเอง เกิดนอน ๆไปแล้วผ้าเช็ดตัวหลุดล่ะ

“มันมีชุดคลุมอีกอันหนึ่งนะ ไปใส่สิ”ผมชี้ไปยังตู้เสื้อผ้าเพราะเห็นว่ามันมีแขวนไว้อีกหนึ่งตัว

“อ่อ..”

หลังจากเดียวเปลี่ยนเป็นชุดคลุมอาบน้ำเหมือนกับผมแล้ว เขาก็ไปปิดไฟจนเหลือเพียงแสงสลัวตรงหัวเตียง

“นี่…ให้เรานอนไหน”เขาพูดขึ้นมาเหมือนเป็นคนดีจนผมอึ้งไปเล็กน้อย 

“โซฟา”

“ไม่เอา ไม่นอน” นั่นไง แล้วจะมาถามทำไมแต่แรกเนี่ย

“แล้วจะถามทำไม ถ้าจะไม่นอนโซฟาอะ”

“ก็ถามไปพอเป็นพิธี เพราะถึงยังไงเราก็จะนอนตรงนี้”เขาชี้มายังที่ว่างข้างตัวผม

“ตามใจแต่..นายห้ามรุ่มร่ามนะ”ผมเตือน

“เธอก็อย่าลวนลามเราล่ะ ทางสายตาแบบนี้เมื่อกี้ก็ห้ามนะ”เดียวกระตุกยิ้มเบาๆก่อนจะย้ายตัวเองมาอยู่ข้างผมบนเตียง

พวกเราต่างนอนนิ่งๆอยู่บนเตียงเดียวกันความเงียบปกคลุมรอบกาย แต่ภายในใจผมมันเกิดความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูก

สับสน..

เหมือนว่าตะกอนเหล่านั้นที่เคยนอนก้นมาเนิ่นนานถูกกวนให้กลับมาขุ่นอีกครั้ง

คำพูดของเขาที่ริมทะลกำลังวนเวียนอยู่ภายในความคิดเดียวบอกว่าเขาคิดถึง…แค่เพียงคำเดียวจากเขาที่ไม่รู้ว่าจริงแท้แค่ไหน  ก็แทบจะพังทลายความโดดเดี่ยวที่ผ่านมาในใจของผมได้

“เดียว”

“หืม”

“ขอกอดได้ไหม” ผมแค่ต้องการความอบอุ่นในคืนนี้และตอนนี้ก็มีเพียงเขาคนเดียวเท่านั้นที่จะมอบให้ผมได้

“…”เขาไม่ตอบแต่พลิกตัวหันมาหาผม 

แสงสลัวจากไฟหัวเตียงทำให้เห็นเสี้ยวหน้าเรียว สายตาของเขาที่มองกันมันทำให้ผมค่อยๆ ขยับกายเข้าหาเขา

เรากอดกัน

“เดียว..”

ผมเรียกเขาอีกครั้ง หลังจากที่เรากอดกันเงียบ ๆอยู่นาน

“จูบเรา..ได้ไหม”

เป็นคำขอที่เหมือนขุดหลุมฝังตัวเอง…เหมือนเชื้อเพลิงอย่างดีในนาทีนั้น

ริมฝีปากผมกับเขาสัมผัสกันไปมา เจือไปด้วยนุ่มนวลและหอมหวานราวกับกำลังชิมรสพุดดิ่งกลิ่นวนิลา 

แต่เพียงไม่นานก็แปรเปลี่ยนเป็นเหมือนเหล้าชั้นดีที่มอมเมาเราทั้งคู่ให้ตกอยู่ในห้วงอารมณ์ที่มันยากเกินกว่าควบคุมได้

เดียวรั้งต้นคอผมไว้ ด้วยจูบอันร้อนแรงที่เต็มไปแรงความปรารถนา

ลิ้นของเขาเกี่ยวดุนหยอกเย้ากับลิ้นของผม...เราต่างคลอเคลียกันและกัน แต่แล้วสติที่หลุดลอยไปของผมถูกดึงกลับมาเมื่อเสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์เครื่องบางดังขึ้น

ไม่ใช่ของผม..

มันเป็นของเดียวต่างหาก

ทว่าเดียวกลับไม่สนใจมัน เขาดึงความสนใจของผมให้กลับไปหาเขาด้วยการดึงร่างเล็ก ๆ ขึ้นไปเกยบนตัวและมอบสัมผัสที่แสนจะดูดดื่มนั่นอีกครั้ง

เดียวสัมผัสร่างกายผมด้วยริมฝีปากเขาลิ้นชื้นแฉะลากไล้ไปเรื่อยๆราวกับไม่มีส่วนไหนบนร่างกายผมที่เขาไม่ได้สัมผัส 

เสียงลมหายใจของเราดังสอดประสานกัน โดยที่ร่างกายตอบสนองความต้องการได้เป็นอย่างดี เสื้อคลุมอาบน้ำบนตัวผมเลื่อนไหลไปกองอยู่ที่เอว อย่างที่ผมไม่รู้ตัวว่ามันถูกปลดไปตอนไหน

เดียวคร่อมร่างกายผมไว้ด้วยกายที่เปลือยเปล่า ดวงตากลมโตจ้องมองไปยังคนที่อยู่เหนือกว่า เขาเองก็จ้องมายังผม สายตาดุจเหยี่ยวมองหน้าอกขาวที่กระเพื่อมไปตามแรงของลมหายใจ เดียวโน้มตัวมาครอบครองสิ่งที่เขาจ้องอยู่เมื่อครู่ 

ร่างกายผมกำลังตอบรับเขา…มันแอ่นรับสัมผัสร้อนแรงนั่นอย่างเคลิบเคลิ้ม พร้อมมือเรียวเล็กที่แทรกเข้าไปกอบกุมกลุ่มผมหนานุ่มของเดียวเมื่อเขาเริ่มสร้างรอยบนหน้าอกผมซ้ำ ๆ

“อย่า..อะ” 

“อะไรนะ เสียงทุ้มงึมงำอยู่ตรงหน้าอก

“..อย่าทะ..อื้อ”เมื่อผมท้วงเขาก็จงใจหยอกแรงขึ้นจนผมหลุดเสียงน่าไม่อายออกมาไม่หยุด

“อย่าหยุดเหรอ อือ ได้สิ..”

“ด..เดียว อือ..”

มือหนาครอบครองตัวตนของผม เดียวกำลังรูดมันสลับช้าเร็วหลายต่อหลายครั้งจนน้ำเหนี่ยวใสไหลเยิ้มออกมาตรงปลายแท่งเสียงครางดังเล็ดรอดมาจากริมฝีปากอิ่มเมื่อร่างกายกำลังถูกเร้าจนแทบทนไม่ไหว

     ความต้องการระหว่างเรามันลุกลามเหมือนเปลวไฟที่มอดไหม้จนหาทางหยุดยั้งไม่เจอ…เรานั่งซ้อนกันและเขาก็กอดรัดร่างกายผมจากข้างหลัง 

          สัมผัสของเดียวที่ลากไล้ไปตามท้ายทอยซอกคอ และแผ่นหลังเนียนทำให้สติหลุดลอยไปไกลกว่าเดิม ขณะเดียวกันความแข็งขืนของตัวตนเขาก็กำลังเสียดสีกับหลังของผมหนักขึ้น

          เดียวกอดผมแน่น มือเขาช้อนใบหน้าผมไปจูบอีกครั้ง 

        แต่ครั้งนี้มันรุนแรงขึ้นในทุกสัมผัส…ผมเองก็แค่เดินไปตามกับดักที่นายพรานสร้างไว้ทำตัวราวกับเป็นลูกกวางโง่ๆ ตัวหนึ่ง 

        ในเมื่อเขาอยากเป็นนายพราน ผมก็พร้อมให้เขาได้ออกล่า พร้อมให้เขาได้ควบคุมทุกอย่าง

(2)

“ร..แรงอีก..อือ อ” เขากดกระแทกเข้ามาเมื่อผมร้องขอมากขึ้น

ร่างกายของเดียวอยู่ด้านหลังขณะที่ตัวผมเองมีเพียงเข่าทั้งสองข้างที่แตะแนบกับเตียง โดยที่แขนเรียวถูกจับไขว้หลังและยึดตรึงด้วยมือหนาของเดียว เขาขยับสะโพกเข้าออกถี่ๆ เป็นจังหวะ แรงส่งจากสะโพกทำให้ร่างเล็กขยับตามไปด้วย พร้อมกับเสียงครางที่ดังแทรกมาเป็นช่วง ๆ

           “ เดียว..อ..เอิง..จุก” เพราะเขากระแทกเข้ามาไม่ยั้งในท้ายจังหวะ ซึ่งทำเอาผมจุกไม่น้อย

           ”อืม โทษที มันหยุดไม่ได้”

             ”อือ อ”

        เดียวรั้งใบหน้าผมให้หันไปมองเขาพร้อมกับใช้เรียวลิ้นที่แทรกเข้ามาในโพรงปากเล็ก รสจูบจากเขากำลังมอมเมาผมจนทรมาน 

   ยิ่งไปกว่านั้นเขายังคลึงสะโพกกับบั้นท้ายของผมด้วยจังหวะเนิบนาบ มันเร่งเร้าเสียงครางในลำคอของคนถูกกระทำได้ดี

      “หืม ตรงนี้เหรอคะ”เดียวถามและพยายามเจาะจงให้ผมแสดงอารมณ์ออกมาในจุดที่เขาเน้นคลึงสะโพกช้าๆ

            “ตรง..น..นั้น อื้อ”

          อยากปลดปล่อยมันออกมาผมไม่ไหวแล้ว…

          เดียวปล่อยมือผมเป็นอิสระ เขาดันร่างเล็กให้ลงไปนอนหงายบนเตียง ก่อนจะสอดใส่ตัวตนเข้ามาอีกครั้ง มือหนาจับข้อเท้าของผมไว้ทั้งสองข้างด้วยมือๆเดียว จากนั้นก็กระแทกสะโพกเข้ามาถี่รัว

“อืม แบบนี้…ชอบไหม” เขาถามขึ้นหลังจากดันมันเข้ามาลึกจนผมหลุดเสียงครางไม่เป็นศัพท์

ขนาดนี้แล้วเดียวก็น่าจะรู้แล้วไหมว่าผมพอใจมากแค่ไหน

(3)

…กลายเป็นว่าครั้งนี้เอิงเป็นคนขึ้นให้ผมล่ะ

ผมปล่อยให้เขาควบคุมการเคลื่อนไหวเองทั้งหมดด้วยบั้นท้ายกลมๆที่บดเบียดอย่างเนิบนาบ มือเล็กเกยอยู่บนหน้าท้องผม ใบหน้าหวานแดงขึ้นสีจางๆ ขณะที่ยกสะโพกไปมาตามแรงอารมณ์

“เก่งมาก”ผมชมเมื่อเอิงส่ายสะโพกโยกไปมาจนระหว่างเรามันแนบชิดไร้ช่องว่าง

“เดียว เอิง..อือ มะ..ไหว”

          “เดี๋ยวเดียวช่วยนะ..”

            ผมช่วยเอิงด้วยมือข้างเดียว ส่วนอีกมือน่ะก็เค้นคลึงไปตามหน้าอกของคนตัวเล็ก และนั่นยิ่งทำให้เอิงกดสะโพกเข้ามาอย่างถี่รัว ร่างเล็กๆกำลังทรมานจนแทบปริแตก

           เช่นกัน ภาพเคลื่อนไหวของเอิงตรงหน้ามันก็ร้อนแรงจนผมเองก็ทรมานมากเช่นกัน

        และเป็นอีกครั้งที่มันสิ้นสุดลงด้วยความต้องการของเราทั้งสองได้ถูกปลดปล่อยออกมา

เราใช้เวลาร่วมกัน…กว่าทุกอย่างจะจบลงก็ผ่านไปจนเข็มบนนาฬิกาเคลื่อนไปยังเลขสาม ใบหน้าหวานซบแนบอกผมพลางหอบหายใจถี่

รู้ดีว่าการกระทำเมื่อครู่นี้ของเรามันยิ่งเป็นการพันธนาการตัวเองเข้ากับอดีตมากกว่าเก่า แต่ก็ไม่ปฏิเสธว่ามันเป็นสิ่งที่ผมรอคอยมาตลอด

ผมจูบขมับเอิงเบา ๆ หนึ่งทีด้วยความรู้สึกที่มันถลำลึกไปกว่าเดิม

เจ็ดปีที่ผ่านมา

…ผมไม่เคยลืมมันได้เลย

--------------------------------------------

#tillwemeetdanwoon

เม้ากังได้น้าทั้งในแท็กและในจอยเลยค้าบ