ขอเริ่มต้นด้วยชีวิตในปี 2025 อย่างที่เราเกริ่นไปข้างต้น ปีนี้ชีวิตเราค่อนข้างราบเรียบ (แต่ไม่ราบรื่น) เพราะเป็นปีที่เราทำงานจนใกล้จะครบสองปีแล้ว บุคคลในสำนักงานก็เริ่มให้งานเรามากขึ้นมากทีเดียว ประกอบกับพี่ร่วมกลุ่มงานก็ลาไปเรียนบ้าง ลาไปอบรมบ้าง งานส่วนใหญ่เลยมักจะมากองอยู่ที่หัวหน้าของเรา และให้เราเป็นตัวเสริมความมั่นใจของเขาแทน (งานหลายอย่างเราได้แต่ดู ไม่ได้ทำ กลับกัน เราเป็นคนตรวจงานเพื่อสร้างความชัวร์ให้หัวหน้ามากกว่า) ปีที่แล้วเราเข้าประชุมเยอะมาก แต่ด้วยนิสัยส่วนตัวที่เป็นคนเมื่อผ่านเหตุการณ์ใดๆ มาแล้ว ก็มักจะทิ้งไว้ข้างหลัง ทำให้เราแทบไม่ได้พัฒนาความรู้อะไรมากนักจากการทำงานเลย 

อย่างไรก็ตาม ปีที่แล้วมีผลลัพธ์ที่เกิดจาก my resolution หลายข้อ อันดับแรก เราไปสอบ IELTS ดังที่ตั้งใจไว้ แต่คะแนนกลับน้อยเกินคาด ทำให้เราพลาดที่จะขอทุนรัฐบาลต่างประเทศ และไม่ได้ไปเรียนอย่างที่ตั้งใจไว้ เมื่อข้อแรกผลลัพธ์ไม่เป็นดังใจ อันดับต่อมา เราจึงดำเนินการสมัครสอบทุน กพ. ไว้เป็นแผนสำรอง เผื่อเราอาจจะถูกโฉลกกับข้อสอบภาษาไทยมากกว่า (ซึ่ง ณ ตอนนี้ผลสอบยังไม่ออก และถึงออกมาแล้วเราก็ทำใจไว้แล้วว่าเราคงไม่เกี่ยวข้องอะไรกับทุนนี้อีก) และเพราะว่าผลลัพธ์ที่เราได้ทำลงไปไม่เป็นดั่งใจเราเลย สุดท้ายนี้ เราจึงตัดสินใจสมัครเรียน ป.โท ในประเทศแทน เพื่อให้เรามีองค์ความรู้ที่มากกว่าเดิมในด้านวิชาการ และเป็นตัวช่วยสำคัญในการเพิ่มขั้นเพิ่มเงินเดือนให้ตัวเองด้วย แต่ไม่ว่าเราจะลงมือทำแล้วผลลัพธ์ไม่ตรงกับใจเราเท่าไหร่ แต่มันก็ไม่ได้กระทบกับการใช้ชีวิตของเราเท่าไหร่ เพราะเราก็ยังใช้ชีวิตเหมือนเดิม กินและเที่ยวกับเพื่อนเช่นเคย ไปเที่ยวกับครอบครัวหลายทริป สิ่งเหล่านี้ทำให้เรายังคงพอใจกับชีวิตของเราอยู่เสมอ 

เมื่อมาถึงต้นปีใหม่ ความโกลาหลก็เกิดขึ้น งานที่เราทำมีปัญหา เพราะเราได้รับมอบให้เป็นผู้ประสานงานภายในหน่วยงาน แต่ข้อมูลที่ได้กลับไม่ตรงกัน เกิดความเข้าใจผิด รวมไปถึงผู้บริหารแต่ละคนก็มีปัญหากันอีก ทำให้งานที่ส่งออกไปแล้วต้องมีหนังสือแก้ข้อมูลกลับไปยังหน่วยงานต่างๆ การส่งอีเมลจากเดิมแค่ 4-500 อีเมล กลับกลายเป็นต้องส่งพันกว่าอีกเมลภายในวันเดียว สิ่งนี้เป็นสิ่งที่ challenge เรามากๆ และเราภูมิใจมากที่ได้เคลียร์ใจกับพี่ที่ประสานงานและเข้าใจตรงกัน แม้ว่าจะเกิดการแตกหักกับอีกหลายคนก็ตาม สิ่งนี้ยังไม่ทำร้ายใจเราเท่ากับกลุ่มที่เรากำลังทำงานอยู่จะถูกยุบไป ซึ่งนั่นแปลว่าเราจะต้องเปลี่ยนไปทำงานกับบรรยากาศใหม่ คนใหม่ งานใหม่ และที่ใหม่ ในขณะที่เราก็รู้ตัวแล้วว่าเราไม่เหมาะกับสำนักงานแห่งนี้ ทำให้เราดิ้นรนไปกับการหางานใหม่ ไม่ว่าจะเป็นการโอนย้าย หรือสอบใหม่ ตัวเราพร้อมจะไปที่แห่งนั้นทันที 

ดังที่เคยเขียนไปแล้วว่าเราทำการโอนย้ายไปยังหน่วยงานที่มีภารกิจเหมือนกับงานที่เราได้รับผิดชอบเดิม (และเป็นองค์กรเป้าหมายที่เราพยายามจะไปทำงานอยู่ด้วย) แต่การสัมภาษณ์งานกลับไม่เป็นดังใจคิดอีกครั้ง จากที่เราคิดว่าการโอนย้ายครั้งนี้จะราบรื่น เพราะเราเป็นหนึ่งในบุคคลที่อยู่ในสายงานเดียวกัน ก็กลับผิดหวังอีกครั้ง สิ่งนี้ทำให้เราต้องดิ้นรนหาเป้าหมายใหม่อีกครั้ง เราปรึกษากับครอบครัว หาข้อมูลจากหลายทาง และคุยกับตัวเองแล้วว่า เราอยากทำงานราชการ เพราะสาระของงานเป็นสิ่งที่เราชอบ (แม้เราจะมีสิ่งที่เราชอบที่สุดก็เถอะ) และอีกอย่างคือสวัสดิการที่ทำให้พ่อแม่ของเราได้ใช้อย่างเต็มที่ 

ดังนั้น เป้าหมายในปีนี้ของเราเปลี่ยนอีกครั้ง เราตัดสินใจที่จะสอบราชการใหม่ เป็นองค์กรที่หารีวิวยากเช่นเดียวกับที่แรก และคาดหวังว่าจะทำได้อีกครั้ง (เราทุ่มสุดตัวแล้วนะ!) และเราคงต้องละทิ้งกับปนิธานที่จะอยู่ในสายงานความมั่นคงที่เรายึดถือมาโดยตลอด การสมัครสอบในองค์กรใหม่นี้ ความต้องการของเราราบเรียบเช่นกับหลายคน คือ เขาให้สวัสดิการได้คุ้มค่ากับความเหนื่อยของเรา และเราอยากใช้สวัสดิการเหล่านั้นไปกับความชอบที่เรายังต้องการค้นหาอยู่ตลอด 

การเปลี่ยนความสนใจเราครั้งนี้ อาจทำให้เราสูญเสียความมั่นใจพอสมควร เพราะเป็นสายงานที่เราเห็นผ่านตา แต่ไม่เคยลงลึกในสารัตถะนั้นเลย แต่ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เราจะพยายามทำตัวให้ผู้เหมาะสมกับกับหน่วยงานนั้นให้เหมือนตั๊กแตนแปรสภาพร่างตัวเอง ด้วยเหตุนี้ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เราจะต้องออกจากที่ทำงานเดิมให้ได้ 

สู้! และขออวยพรตัวเอง