ป้ายตัวเลขแห่งการอุปโลกน์เลื่อนเปลี่ยน แม้ยังมิปรารถนาให้ตัวเลขเพิ่มขึ้น ทว่าชีวิตของผมก็ดำเนินมาถึงอายุยี่สิบสามแล้ว น่าแปลก ที่ผมยังไม่รู้สึกถึงการเติบโตของช่วงวัยเท่าใดนัก ผมยังคงมีชีวิตและความรู้สึกไม่แตกต่างจากเมื่อวาน เดือนก่อน หรือสามเดือนก่อน คนเราควรรู้สึกเช่นไรเมื่ออายุยี่สิ...

ก่อนเริ่มต้นเขียนคำนำสำนักพิมพ์ เราทำให้ตัวเองมั่นใจ ว่ากำลังลืมตาตื่นในโลกที่มีชีวิต ด้วยการวักน้ำสาดตัวเองหลายต่อหลายครั้ง เพราะทันทีที่อ่านต้นฉบับ the otherness ความฝันของคนอื่น จบลง เรารู้สึกราวกับหลุดไปอยู่ในโลกที่พร่าเลือนด้วยมิติเวลา ยากแก่การปะติดปะต่อว่าเหตุการณ์ใดเกิดขึ้นก่อนหน้...

เธอตอบกลับมาว่า จำได้แค่เลาๆ หลังจากเขาบอกชื่อตัวเองออกไปก่อนหน้านั้นเธอบอกว่า จำเขาไม่ได้ด้วยซ้ำ เขาถามว่าอากาศที่นู่นเป็นอย่างไร ตอนนี้เวลากี่โมงแล้ว—เธอตอบกลับมาสั้นๆ ตรงตามคำถามทุกคำตอบ แล้วบทสนท...