วิธีวิทยาประวัติศาสตร์วิถีทางเพศ By ณภัค เสรีรักษ์ - รีวิวเว้ย (3)

รีวิวเว้ย (2176) วิธีวิทยาประวัติศาสตร์ (Historical Methodology) คือกระบวนการและขั้นตอนทางวิชาการที่นักประวัติศาสตร์ใช้ในการศึกษาอดีตอย่างเป็นระบบ เพื่อสร้างความน่าเชื่อถือและแยกแยะข้อเท็จจริงออกจากเรื่องเล่าหรือตำนานทั่วไป โดยครอบคลุมตั้งแต่การตั้งคำถามวิจัย การรวบรวมหลักฐานทางประวัติศาสตร์ (ทั้งหลักฐานชั้นต้นและชั้นรอง) การประเมินและวิพากษ์ความถูกต้องแท้จริงของหลักฐานอย่างเข้มงวดด้วยความตระหนักถึงอคติ ไปจนถึงการวิเคราะห์ ตีความ และสังเคราะห์ข้อมูลภายใต้บริบทของยุคสมัยนั้น ๆ เพื่อนำมาเรียบเรียงเป็นงานเขียนที่สามารถอธิบายหรือตอบคำถามเกี่ยวกับเหตุการณ์ในอดีตได้อย่างมีเหตุผลและมีหลักฐานรองรับอย่างชัดเจนครับ
หนังสือ : วิธีวิทยาประวัติศาสตร์วิถีทางเพศ
โดย : ณภัค เสรีรักษ์
จำนวน : 216 หน้า
.
"วิธีวิทยาประวัติศาสตร์วิถีทางเพศ" งานวิชาการที่เข้ามาเติมเต็มช่องว่างในการศึกษาเรื่องเพศในสังคมไทยได้อย่างน่าสนใจ โดยผู้เขียนไม่ได้มุ่งเน้นเพียงแค่การเล่าประวัติศาสตร์ของกลุ่มผู้มีความหลากหลายทางเพศแบบสูตรสำเร็จ แต่กลับให้ความสำคัญกับการวางรากฐานทาง "วิธีวิทยา" เพื่อให้ผู้อ่านเข้าใจว่า "วิถีทางเพศ" (Sexuality) ไม่ได้เป็นสิ่งหยุดนิ่งหรือเป็นธรรมชาติที่ดำรงอยู่มาแต่เดิม แต่เป็นผลผลิตของกระบวนการทางประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม และอำนาจที่เปลี่ยนแปลงไปตามบริบทของเวลา
.
เนื้อหาในภาคแรกของ "วิธีวิทยาประวัติศาสตร์วิถีทางเพศ" เป็นการปูพื้นฐานทฤษฎีและกรอบความคิดที่เข้มข้น โดยไล่เรียงตั้งแต่พัฒนาการของเพศศาสตร์ (Sexology) ความสัมพันธ์ระหว่างครอบครัวและการแต่งงาน ไปจนถึงการใช้อำนาจของรัฐผ่านการควบคุมประชากรและสื่อลามกอนาจาร จุดเด่นในส่วนนี้คือการชี้ให้เห็นว่าเรื่องเพศถูกจัดระเบียบผ่านสายตาของ "วิทยาศาสตร์" และ "การปกครอง" อย่างไร ซึ่งช่วยให้ผู้อ่านมีแว่นตาใหม่ในการมองปรากฏการณ์ทางสังคมที่ดูเหมือนจะเป็นเรื่องส่วนตัว แต่แท้จริงแล้วถูกกำกับโดยโครงสร้างส่วนรวมมาอย่างยาวนาน
.
ในภาคที่สองซึ่งเป็นส่วนของบริบทไทย ผู้เขียนได้พาผู้อ่านไปสำรวจการเปลี่ยนแปลงวิธีคิดเรื่องการร่วมเพศ จากนิยามแบบเดิมสู่ความเข้าใจในเชิง "ความเพลิดเพลิน" และ "การมีเซ็กซ์เพื่อการมีเซ็กซ์" ซึ่งถือเป็นการรื้อถอนประวัติศาสตร์วิธีคิดที่น่าทึ่ง การวิเคราะห์เอกสารประเภทสิ่งพิมพ์ทางการแพทย์และข้อเขียนต่าง ๆ ในช่วงก่อนทศวรรษ 1970 ช่วยสะท้อนให้เห็นว่า สังคมไทยสร้างนิยามและความหมายของวิถีทางเพศขึ้นมาอย่างไรภายใต้เงื่อนไขของความเป็นสมัยใหม่ โดยเนื้อหาของ "วิธีวิทยาประวัติศาสตร์วิถีทางเพศ" มีดังนี้
.
บทนำ
.
ภาค 1 กรอบคิดและวิธีการศึกษาประวัติศาสตร์วิถีทางเพศ
(1) เพศศาสตร์
(2) ครอบครัวและการแต่งงาน
(3) เชื้อชาติ เผ่าพันธุ์ และจักรวรรดิ
(4) ประชากร
(5) กรอบคิดเรื่องสื่อโป๊เปลือยเชิงสังวาสและลามกอนาจาร
.
ภาค 2 การศึกษาประวัติศาสตร์วิถีทางเพศไทย
(6) จาก "การร่วมประเวณี" สู่ "ความเพลิดเพลินในเพศรส" และเงื่อนไขการก่อตัวของวิธีคิดว่าด้วย "การมีเซ็กซ์เพื่อการมีเซ็กซ์" หรือประวัติศาสตร์วิธีคิดเรื่องการร่วมเพศในสังคมไทย
(7) สิ่งพิมพ์เรื่องเพศในเชิงการแพทย์กับการศึกษาประวัติศาสตร์วิถีทางเพศในสังคมไทย (จนถึงทศวรรษ 1970)
.
บทส่งท้าย
.
"วิธีวิทยาประวัติศาสตร์วิถีทางเพศ" ไม่พยายามสถาปนาความจริงชุดเดียว หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงเพื่อสร้างนิยามที่ตายตัวให้กับเพศภาวะในสังคมไทย แต่เป็นการชักชวนให้เราเข้าไปสำรวจ "วิธีการสร้างความหมาย" ผ่านหลักฐานทางประวัติศาสตร์ การอ่านหนังสือเล่มนี้จึงไม่ใช่การหาคำตอบว่า "ใครคือใคร" ในอดีต แต่เป็นการตั้งคำถามว่า "ทำไมเราจึงคิดแบบนั้น" เกี่ยวกับเรื่องเพศในปัจจุบัน ซึ่งถือเป็นการกระตุ้นให้เกิดการคิดวิพากษ์ในประเด็นที่มีความซับซ้อนและละเอียดอ่อนในสังคมไทย

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น