มิวส์ของ ฉินหร่าน ตายแล้ว และภาพวาดของเขาก็ตายตามไปด้วย การสูญสิ้นแรงบันดาลใจผลักดันให้ฉินหร่านหลบหนีออกจากรังไหมที่ตัวเองถักทอขึ้นมา ทว่าอุบัติเหตุทางรถยนต์ระหว่างทางกลับพาเขาไปพบกับหุ่นไม้ร่างทรงของเทพแห่งศพ และพลัดหลงฌ๘็ษไปในหมู่บ้านเร้นลับกลางเทือกเขาแถบซูหนาน
ณ ที่แห่งนั้น ฉินหร่านได้พบกับ ทุนเส้อน่าหลิน บุรุษที่แม้ดวงตาจะถูกปิดไว้ด้วยผ้าคาดสีดำ แต่ก็ไม่อาจบดบังความงามที่ทำให้จิตใจหวั่นไหวได้เลย (*/▽\*) ซึ่งการปรากฏตัวของทุนเส้อน่าหลินกลับปลุกไฟในการวาดภาพของฉินหร่านให้ลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง และถึงอีกฝ่ายจะดูสูงส่งและเย็นเยียบปานน้ำแข็ง แต่สัญชาตญาณได้บอกชัดว่าอีกฝ่ายคือ มิวส์ ที่ฉินหร่านตามหาอย่างไม่ต้องสงสัย
งานนี้ฉินหร่านจึงทุ่มสุดตัว เปิดฉากรุกเดินหน้าตามจีบคนงาม แถมยังใจกล้าใช้ตัวเองเป็นเหยื่อล่อเพื่อหวังจะพาอีกฝ่ายกลับเข้าเมืองไปด้วยกัน ยิ่งไปกว่านั้น เพื่อที่จะได้วาดภาพของทุนเส้อน่าหลิน ฉินหร่านที่ปกติกลัวการแต่งงานยิ่งกว่าอะไร กลับยอมสวมบท ชายาเทพ เข้าพิธีสมรสกับ เทพแห่งศพ เพื่อเอาใจอีกฝ่าย และกว่าเขาจะตระหนักได้ว่าคนงามตรงหน้าไม่ใช่มนุษย์ แต่คือเทพแห่งศพในตำนาน... ทุกอย่างก็สายเกินไปเสียแล้ว
⚠️ Trigger Warning ~ เนื้อหามีประเด็นอ่อนไหวเกี่ยวกับลัทธิและภูตผี ความเชื่อหรือการปฏิบัติเกี่ยวกับสิ่งเร้นลับ สิ่งที่อยู่เหนือธรรมชาติ การกินเนื้อเผ่าพันธุ์เดียวกัน การบรรยายถึงเลือดสภาพศพ ชิ้นส่วนมนุษย์ อาการป่วย อาการซึมเศร้า การพยายามข่มขืน การพยายามฆ่า การทำร้ายและใช้ความรุนแรง การทำร้ายสัตว์ การทารุณกรรมเด็กโดยการทอดทิ้ง หรือการค้ามนุษย์ การใช้อาหารหรือยาที่กระตุ้นความต้องการทางเพศ ความโจ่งแจ้งในเรื่องเพศ
ห่างหายจากการรีวิวนิยายไปนานเลย 555 วันนี้กลับมาพร้อมกับนิยายเรื่องฮอตอย่างมิวส์ผีดิบ ผลงานของคุณหยาเซิงค่ะ! (o_ _)ノ彡☆ สารภาพว่าเรื่องนี้โดนอาร์ตปกลายเส้นอาจารย์ฉางหยางตกจนต้องพุ่งตัวไปซื้อตั้งแต่งานหนังสือวันแรกเลย ซึ่งหน้าปกเล่ม 1-2 ใช้อาร์ตจากเรดิโอของจีน ส่วนอาร์ตเล่ม 3 กับ V-Box วาดใหม่ค่ะ ของจริงสวยสะกดสายตาสุดๆ ส่วนของแถมพวงกุญแจกับกระจกรอบพรีคือน่ารักสุดๆ จนสุดท้ายก็ทนความคิวท์ไม่ไหว แกะออกมาใช้เรียบร้อยแล้วค่ะ 555
สำหรับ มิวส์ของฉัน...เป็นผี(ดิบ)?!《僵尸缪斯》เป็นนิยายแนวโรแมนติก ลึกลับ เหนือธรรมชาติ ที่บอกเล่าเรื่องราวของ ฉินหร่าน จิตรกรผู้สูญเสียมิวส์ของตัวเองไปจนไม่อาจจรดพู่กันวาดภาพได้อีก ในขณะที่เขากำลังหลีกหนีจากโลกใบเดิม อุบัติเหตุไม่คาดฝันกลับพาเขาพลัดหลงเข้าไปในหมู่บ้านเร้นลับกลางป่าลึก และที่นั่น เขาได้พบกับ ทุนเส้อน่าหลิน เทพแห่งศพผู้มีรูปโฉมงดงาม ผู้ที่เข้ามาจุดไฟแห่งความปรารถนาในการสร้างสรรค์ศิลปะของฉินหร่านให้ลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง (✧ω✧)
ตัวละคร ฉินหร่าน จิตรกรหนุ่มผู้เปี่ยมพรสวรรค์และมีรูปลักษณ์ชวนหลงใหล เขามีทั้งความเจ้าเล่ห์และอารมณ์ศิลปินที่คาดเดายาก ในอดีตเคยบอบช้ำจากการเป็นเด็กกำพร้าที่ถูกเก็บมาเลี้ยงจึงไม่เปิดรับใครง่ายๆ และขีดเส้นแบ่งความสัมพันธ์กับทุกคนอย่างชัดเจน แม้จะมีดวงตาดอกท้อที่เปี่ยมด้วยความรู้สึก แต่ลึกข้างในกลับเย็นชามาก เป็นคนรักอิสระและหวาดกลัวการผูกมัด // ฉันกลัวการแต่งงาน แต่ดันกลายเป็นชายาเทพที่แต่งให้เทพแห่งศพ ( ; ω ; )
ส่วน ทุนเส้อน่าหลิน เทพแห่งศพผู้เร้นกายอยู่กลางหุบเขาเพื่อเฝ้ารอคนรักด้วยความยึดติดอันแรงกล้า เขาคือบุรุษรูปงามที่หล่อเหลาเอาการ รูปร่างสูง ผิวขาวราวหิมะ และมีริมฝีปากที่เซ็กซี่น่าจูบ (!?) บุคลิกภายนอกดูสูงส่งและเย็นชาราวกับรูปสลัก ทั้งยังเลื่องชื่อเรื่องความโหดเหี้ยมไร้ปรานี และว่ากันว่าใครที่ได้เห็นใบหน้าของเทพแห่งศพ...จะต้องตกเป็นทาสของเขาทุกภพทุกชาติ!
บอกเลยว่าเรื่องนี้เปิดเรื่องได้น่าสนใจมาก โดยเฉพาะการดึงตัวละครฉินหร่านเข้าสู่ชนเผ่าน่าเส้อลึกลับกลางป่าเขา ท่ามกลางตำนานเทือกเขาซูหว่าจยาที่มี ยอดเขาซูหมีโหลว เป็นจุดเชื่อมต่อระหว่างโลกหยินและหยาง บรรยากาศอบอวลไปด้วยความเร้นลับ แถมยังมีเรื่องลี้ลับ ภูตผีปีศาจทั้งหลาย รวมถึงคุณไสยจากไทยที่เสริมให้ไวบ์ดูหลอนตั้งแต่ต้น บวกกับซีนเปิดตัวพระเอกคนงามทุนเส้อน่าหลินคือเริ่ดมากค่ะ แบบว่าฉินหร่านถูกล่อลวงจิตวิญญาณด้วยเสียงขลุ่ยตี๋อันแสนอ้างว้างที่ลอยมากับสายลมราวกับว่าเขาถูกเรียกขานผ่านพรมแดนระหว่างชีวิตและความตาย ก่อนจะนำพาไปสู่การพบกันอีกครั้ง
แน่นอนว่าถ้าเป็นคนธรรมดา หากได้เหยียบย่างเข้าไปในหมู่บ้านเร้นลับแบบนี้ ก็คงต้องกลัวและเอะใจกับความผิดปกติรอบตัวบ้าง 555 แต่ไม่ใช่กับฉินหร่านค่ะ!! ไม่ว่าเหตุการณ์ในหุบเขาจะประหลาดแค่ไหน ฉินหร่านก็ยังมองว่าทุกอย่างปกติสุดๆ ปกติขนาดที่ว่าพอชาวเผ่าชวนไปเป็นชายาเทพสมรสกับเทพแห่งศพในพิธีบวงสรวงประจำปี ฮีก็ตอบตกลงง่ายๆเพราะคิดว่าได้ช่วยเหลือพระเอกที่เป็นหมอผี (?) แถมยังได้คอสเพลย์ด้วย
และความความไม่กลัวไม่เอ๊ะอะไรเลยของฮีนี่แหละ ที่ทำให้เรื่องราวมันดำเนินไปแบบคาดเดาไม่ได้ั และทำให้เราอยากรู้ว่ามันจะไปสุดตรงไหน (⇀‸↼‶) แต่ก็เข้าใจฉินหร่านสุดๆว่ามีคนงามอยู่ข้างหน้า มองเห็นได้ สัมผัสได้ แถมหน้าตายังหล่อขนาดนี้ด้วย จะมีอะไรน่ากลัวล่ะ โถถถถถ คำพูดมากมายสุดท้ายชอบคนหล่อ 5555
ส่วนไดนามิกของคู่นี้ แม้พาร์ทแรกจะเริ่มจากการที่ฉินหร่านเป็นฝ่ายรุกจีบพยายามล่อลวงให้ทุนเส้อน่าหลินมาเป็นมิวส์ของตน แต่ทันทีที่รู้ความจริงว่าอีกฝ่ายหาใช่มนุษย์ เขาก็พยายามหลบหนีสุดชีวิต แต่ก็ไม่อาจหนีความคลั่งรัก Obsessed ของทุนเส้อน่าหลินได้เลย ส่วนทุนเส้อน่าหลิน แม้จะดูเหมือนยอมตามใจฉินหร่านทุกอย่าง แต่ความยึดติดที่มากเกินไปกลับนำมาซึ่งการกักขังและหึงหวงรุนแรง และทำให้ฉาก NC ส่วนใหญ่ออกมาในเชิง non-con ซึ่งอ่านแล้วค่อนข้างอึดอัดค่ะ (눈_눈)
แต่สุดท้ายนิยายเรื่องนี้ก็ดึงอารมณ์เรากลับมาได้สำเร็จ เมื่อคุณนักเขียนเริ่มเผยให้เห็นว่าความยึดติดที่ทุนเส้อน่าหลินมีต่อฉินหร่านนั้นมันมีที่มาที่ไปที่แสนเจ็บปวดหัวใจ และทำให้เรารู้ว่าน่าหลินคนนี้ทั้งน่ารักและแสนดีมากเพียงใด ความสัมพันธ์ของพวกเขาเปรียบเสมือนการฝ่าฟันพายุฝนอันบ้าคลั่งผ่านการรอคอยอันโดดเดี่ยวที่มั่นคงและไม่มีวันร่วงโรยตลอดหลายร้อยปีของน่าหลิน โดยมีเพียงเศษเสี้ยวความทรงจำอันแสนหวานคอยหล่อเลี้ยงหัวใจที่หยุดเต้นไปแล้ว
แต่สุดท้าย โชคชะตาก็นำพาพวกเขาข้ามผ่านพรมแดนแห่งความเป็นตายสู่ปลายทางที่แสนอบอุ่นและงดงาม ดั่งฤดูใบไม้ผลิที่หวนคืนมาผลิดอกออกผลอีกครั้ง มันช่างงดงามจริงๆสมกับที่ฉินหร่านบอกว่า ชีวิตที่เหลืออยู่มีนาย ย่อมเป็นทิวทัศน์ฤดูใบไม้ผลิที่สดใสสวยงามตลอดไป จริงๆค่ะ (ノω・、)
เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
Log in